De aftermath

Toen ik stopte met dit blog, vierenhalve maand geleden, verwachtte ik eigenlijk tegen deze tijd er wel weer volledig bovenop te zijn.. Dat blijkt dus een grote deceptie. Ik ben er helaas nog helemaal niet zo klaar mee als ik zou willen. Deze hele kanker aftermath is echt zoveel malen zwaarder dan alle behandelingen van vorig jaar. Voor iedereen is het afgelopen met de kanker nadat de behandelingen over zijn, voor mij voelt het alsof het nu pas begint. Ik moet zien te dealen met alles wat er gebeurd is, het feit dat mijn leven zo in een keer kan veranderen, leven met de angsten van een levensbedreigende ziekte, met de nog steeds aanhoudende vermoeidheid en een zogenaamd ‘chemobrain’.

Ik was gestopt met bloggen omdat ik verder wilde, ik wilde de kanker achter me te laten en mijn leven weer op pakken. Ik dacht ook: ‘de behandelingen zitten er toch op?’ Nu moet ik weer door kunnen. Maar langzaam besef ik dat deze hele nasleep net zo goed hoort bij het gehad hebben van borstkanker als dat de behandelingen daarbij hoorden. Daarom ga ik toch weer bloggen, omdat mijn verhaal nog niet af is. En schrijven is toch leuker als het ook door anderen gelezen wordt.

Voor de buitenwereld lijkt het alsof het weer helemaal ok met mij gaat. Fysiek heb ik zelden zo’n goede conditie gehad (ik sport sinds december drie keer in de week) en ik heb mijn droomstage gevonden – die ook nog eens parttime is en waarbij ik grotendeels vanuit huis mag werken. Als aan mij gevraagd wordt hoe het gaat, dan antwoord ik standaard dat het goed gaat en betrap ik mijzelf erop dat ik er achter aan denk ‘maar dat is helemaal niet waar, het gaat helemaal nog niet goed’. Het gaat psychisch best wel slecht eigenlijk, en daarom ga ik sinds korte tijd ook naar een psycholoog toe. De fysieke klap is achter de rug nu als het goed is, maar de mentale klap moet nog verwerkt en behandeld worden nu. Dat gaat ook tijd kosten en daarover wil ik hier ook schrijven – als uitlaatklep en zodat jullie je misschien ook een klein beetje kunnen voorstellen hoe het is.

Advertenties

7 thoughts on “De aftermath

  1. Respect dat je dit deelt! Herkenbaar dat omgeving consequenties niet doorheeft en je als patient sociaal wenselijk gedrag toont en meegaat in overgang naar over tot de orde van alle dag

  2. Het leven wordt niet meer zoals het was, hoe graag we dat ook willen. Er is helaas ook onherstelbare schade aangericht door alle behandelingen tegen die rot kanker.
    Ik hoop dat je je leven van dit moment als uitgangspunt kunt nemen zodat je van daaruit gaat groeien in mentale kracht, vertrouwen en levenslust. Dat heeft mij wel geholpen. Goed hoor zoals jij de koe bij de hoorns vat, naar een psych en open en eerlijk beschrijven waar je tegenaan loopt. Ik weet het zelf altijd zo slecht te verwoorden. Ik
    ga je weer volgen.

  3. Het gaat psychisch best wel slecht eigenlijk, en daarom ga ik sinds korte tijd ook naar een psycholoog toe. De fysieke klap is achter de rug nu als het goed is, maar de mentale klap moet nog verwerkt en behandeld worden nu.

    Prima dat je hulp gezocht hebt, om te proberen de mentale kant van het gebeuren een plaats te geven. Dat heeft veel meer tijd nodig dan fysiek opknappen, want inderdaad, nu begint het pas goed. Neem de tijd en maak er vooral geen strijd van. Het kankerrugzakje raakt namelijk nooit hélemaal leeg, maar dat hoeft ook niet.

  4. Tijd is je beste vriend , er komt een tijd dat je er op terug kan kijken, écht. Voor nu: alles wat je voelt en zegt is a) waar, en. b) terecht. En dat is voor nu genoeg. Go girl!

  5. Lieverd, wat herken ik veel in je verhaal en met name als je het hebt over het psychische gevecht waar we mee bezig zijn. Ook ik heb nooit kunnen bevroeden dat dit zo zwaar zou vallen en zo ineens, want we waren toch klaar…………….Tja zul je ooit klaar zijn als je kanker hebt gehad…………..maar we gaan er in ieder geval alles aan doen om dit proces zo goed mogelijk te doorlopen Monique ;-))

  6. Ik wou dat ik nog in NL woonde om vaker je verhaal te horen en je af en toe aan het lachen te maken… En ergens zou ik willen dat ik een stukje van je kon overnemen of in ieder geval beter begrijpen. Zal ik vrijdag avond langskomen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s