Die angst

Leven na kanker, is leven met een ander/nieuw bewustzijn. Er is een knop omgegaan, die niet meer terug te zetten is. Daar schreef ik al vaker over, maar ik heb het nog niet gehad over het gevolg daarvan. De angst die daardoor veroorzaakt wordt. Eigenlijk moet ik zeggen angsten, want het is er niet één. Ik ben niet alleen bang voor uitzaaiingen of om dood te gaan, ik ben bang om jong te moeten sterven en daardoor veel te moeten missen, ik ben ook bang voor symptomen van uitzaaiingen, en bang dat er elk moment iets kan gebeuren, bang dat mijn leven weer in één keer kan omslaan en alles weer verandert.

Het moeilijke er aan is, dat het nog redelijk reële angsten zijn ook. Het zou zomaar waarheid kunnen worden en dat maakt het niet makkelijker om er mee om te gaan en er mee te leven. Een lotvriendinnetje had er een hele treffende metafoor voor. Het is als zwemmen op open zee. En zo is het precies: Lees verder

Oud & Nieuw

Eén jaar geleden, 5 april 2012, kreeg ik de kankerdiagnose op 28jarige leeftijd. Toen bleek ik een tumor van 3,3 centimeter in mijn borst te hebben, nu ben ik gelukkig – voor zover ik weet – kankervrij. Toen wist ik helemaal niets over borstkanker en chemotherapie, nu ben ik inmiddels een expert op dat gebied. Een jaar geleden had ik geen idee wat mij te wachten stond, nu hoop ik het nooit meer mee te hoeven maken.

Een jaar geleden dacht ik dat borstkanker prima te genezen was, nu weet ik dat het doodsoorzaak nummer 1 is onder jonge vrouwen. Toen dacht ik dat de dood ver weg was, nu weet ik dat de dood dichterbij is dan je denkt. Toen dacht ik dat het leven maakbaar was en je alles zelf in de hand hebt, nu weet ik dat je alleen controle hebt over de manier waarop je met dit soort gebeurtenissen omgaat. Lees verder