Borstkanker dus.

Donderdag 5 april, 10.45 uur. In een overvolle wachtkamer wordt mijn naam geroepen. Samen met mijn liefste vriendinnetje loop ik naar de spreekkamer. Nogal zenuwachtig, want ik wist al dat ik slecht nieuws te horen zou krijgen. Eerder die week werd ik namelijk al gebeld door het ziekenhuis, dat ze sowieso een MRI wilden inplannen ook al hadden ze nog geen uitslag van de biopsie. Dat ze daar niet een paar dagen mee konden wachten tot de uitslag er was, zei genoeg.

Lees verder